Mountainbikeroute

Mountainbikeroute Landschapspark Borsele

Zoals al eerder vermeld op de site werd zondag het nieuwe mountainbikeparcours dat loopt door de gemeente Borsele geopend. Nu het wegseizoen op zijn eind gaat lopen, begint het bij de liefhebbers van de veldtoertochten weer te kriebelen. Via een folder was ik er op attent gemaakt dat in de gemeente Borsele een nieuw permanent mountainbikeparcours was aangelegd en dat zou op 30 september officieel worden geopend. Piet Schellekens had hier ook van gehoord en samen besloten we om richting Heinkenszand te gaan om te kijken wat dit nieuwe parcours allemaal te bieden heeft. Zondag 30 september bleek de koudste nacht sinds 1901 te hebben gehad, dus had ik mijn kleding aangepast. Dat gold echter niet voor de Schel. Hij was op de fiets in de korte broek zonder handschoenen vanuit Hansweert vertrokken richting Heinkenszand. Bij aankomst waren zijn handen dan ook bijna bevroren. Zelf had ik geopteerd voor het vervoer per auto. Op de snelweg werd ik al ingehaald door verschillende auto’s met mountainbikes op het rek. Iets wat je normaliter alleen ziet richting Brabant. Bij aankomst op de locatie Stelleplas bleek de belangstelling alle verwachtingen te overtreffen. Maar liefst 350 bikers stonden er aan de start, met opvallend veel dames en kinderen. De officiële start werd gegeven door wethouder Arno Witkam, die zelf ook aan de tocht deelnam. De Pieten hadden zich wijselijk in de achterhoede opgesteld en zo konden we een lange stoet voor ons zien uitrijden. De eerste kilometers gingen over asfalt om daarna buiten Heinkenszand de eerste onverharde strook tegen te komen. Een strook die ook altijd zit in de tocht vanuit ´s Heer Arendskerke. Het zal geen verbazing wekken dat dit met veel andere stukken van de tocht ook het geval was. Bij de eerste echte hindernis, een steile afdaling, ontstond een enorme file, maar die zorgde er wel voor dat het deelnemersveld uiteen viel, waardoor verderop ruimte ontstond. Wat direct opviel was het enorme aantal lekke banden in de beginfase van de tocht. Overal stonden mensen banden te wisselen. Oorzaak onbekend, waarschijnlijk te lage bandenspanning. Als extra element waren er in deze tocht 3 Stravasegmenten waar voor de snelste deelnemers prijzen te verdienen waren. De beide Pieten kwamen hier niet voor in aanmerking, omdat hun tempo was aangepast aan hun leeftijd. Bij de bekende schuur even buiten Kwadendamme was er bevoorrading, maar die lieten wij letterlijk links liggen, omdat er op dat moment nog maar 18 van de te verwachten 43 kilometers onder de wielen lagen. Over de bekende dijken kwamen we in `s Gravenpolder op een nieuw lastig stuk onder aan de dijk. Van hieruit over het bruggetje richting het schelpenpad. Piet Schellekens ontbond hier al zijn duivels en dook met zoveel snelheid de bocht in dat hij zich prompt verremde. Gelukkig liep alles goed af. Hierna gingen we richting Zwaakse Weel. Bij de T-splitsing, richting Nisse, besloot Piet Schellekens dat het genoeg was geweest en reed hij terug naar Hansweert. Gelukkig heeft de Schel het plezier in fietsen weer hervonden en zullen we hem weer meer in het Trapperspeloton gaan aantreffen. Via een ommetje kwam ik daarna in Nisse terecht. Hier werd ik geconfronteerd met een van de kinderziekten van deze nieuwe route. De richting wordt aangeduid met minuscule bordjes met daarop 2 rondjes en een pijl. Kleur blauw.

Ze zijn aangebracht op bestaande verkeersborden etc. en niet altijd op de meest logische plaatsen. In Nisse zelf ging het mis. Op intuïtie ging ik op zoek naar het meest logische vervolg, maar even buiten Nisse kwamen de overige deelnemers van verschillende kanten. Ik was dus niet de enige die hier de fout was ingegaan. Datzelfde probleem herhaalde zich bij terugkomst bij Stelleplas. Op de dijk zag ik niemand rijden, maar onder in het bos wel. Dus dan maar terugkeren. Onderweg kwam ik een aantal bikers tegen die zeiden dat dit wel de juiste route was. Weer omkeren en naar de finish. Hier bleek ik toch een deel te hebben gemist, dus opnieuw op mijn schreden teruggekeerd. Ik had inderdaad een bordje gemist, maar dat stond minstens een meter beneden de dijk. In het bos was een zeer technisch parcours aangelegd, met veel korte draaien en keren. Boomstammen en wortels hindernissen genoeg voor Eversdijk en ik liet dan ook regelmatig anderen voorgaan. Ook hier was een Stravasegment. Wel een mooi traject om te oefenen en ik zal dan zeker hier eens terugkeren om mijn techniek te verbeteren. Bij terugkeer bij de Stelleplas was de temperatuur flink gestegen en het was ook gezellig nababbelen op het terras. De organisatoren waren al op de hoogte van de problemen in Nisse en bij het binnenrijden van het bos bij Stelplaats en gaven aan hier zeker actie op te ondernemen.
Deze tocht is zeker een aanwinst voor de fietser in onze omgeving. Verwacht geen spectaculaire afdalingen of steile beklimmingen, maar de onverharde trajecten laten je de Zak toch van een andere kant zien. Het lijkt mij leuk om deze winter met andere Trappers een keer de route te rijden. Een leuke activiteit in het winterprogramma.

Piet Eversdijk