6 april

Trap en stap es deur Reimerswaal 2019 (28 groep)

Dit keer een afwijkend patroon in huize Eversdijk op zaterdag. Eerder opstaan en niet naar de bakker. Zowel vrouwlief als manlief gaan van start in Trap en stap es deur Reimerswaal. Manlief op de fiets en vrouwlief te voet in de opbouw naar de Kustmarathon. Tijdens ontbijt gaat het vooral over: “Wat doen we aan?”. De weersverwachting zegt wind uit het oosten en later op de dag zon. De lucht is echter grijs en de temperatuur geeft geen aanleiding tot de korte broek, dus toch maar stevig aankleden. Samen op de fiets naar Zon en Zee in Yerseke en onderweg worden we ingehaald door verschillende groepen die ook op weg zijn naar de start. Sommigen dragen handschoenen en overschoenen en dit is op dat moment geen overbodige luxe. Bij aankomst in Yerseke is alles weer prima geregeld. Je voelt je op zo een beetje schuldig. Jij gaat lekker fietsen en veel van je fietsmaatjes zijn druk bezig met de organisatie. De keuze voor Zon en Zee blijkt een voltreffer. Gezellig druk en een heel andere sfeer dan op den Inkel. Na de inschrijving scheiden zich de wegen van man en vrouw.  Vorige week zaterdag al afspraken gemaakt met Piet Schellekens en Kees Walraven. Jos Meijers is ook van de partij evenals Janneke Poleij. Wim van Vossen en schoonzoon Marc sluiten aan om de 65km te rijden en verder rijden ook een neef van de Koemannen en zijn maat uit Heinkenszand mee. Twee prima fietsers en aangename causeurs die zich goed aanpassen aan het tempo van de groep.

Het parcours is bekend van vorige edities. Wel rijden we dit keer in tegenovergestelde richting. De mannen die verantwoordelijk zijn voor de route en de uitpeiling hebben weer voortreffelijk werk geregeld. Voor en na de bocht pijlen en op de gevaarlijke plaatsen een duidelijke waarschuwing. Ook de GPS doet zijn werk. In de Moer blijkt de wind en de lage temperatuur er voor te zorgen dat het tocht een pittig tochtje gaat worden. We rijden volgens het Trappersprincipe. Wat opvalt, is dat Wim van Vossen zich afzijdig houdt. Later zal blijken met een reden. Hij heeft instructies gekregen van zijn Nellie en Annemieke om rekening te houden met zijn schoonzoon. Wat velen niet zullen geloven gebeurt nu: Willem kijkt regelmatig achterom, om te kijken hoe het gaat met Marc. Deze marinier geeft geen krimp en volgt prima. Bij van der Have (sorry voor de oude naam, noot Redactie: Limagrain) is de splitsing tussen 65 en 100 km en hier nemen we afscheid van Wim en Marc. Via een ommetje komen we bij de tennis in Rilland waar we worden opgevangen door de dames Kievit en Rommers. Alles is hier prima geregeld, al is de rij voor het toilet wel erg lang. Na de stop gaan we richting Brabant. De mannen van de TC Arendskerke doen een poging om Janneke over te halen met hen verder te gaan, maar ze blijft de Trappers trouw. De kasseitjes in Brabant leveren geen problemen op en een aantal lossers sluiten zich hier bij ons aan. Onze gastrijders zijn niet te beroerd om lange kopbeurten te maken en zij vormen dan ook een welkome versterking. De zon laat zich hier ook even zien en dat zorgt gelijk voor een wat aangenamer temperatuur. Helaas is dit echter van korte duur. Het klimmetje bij Calfven wordt gezwind genomen en Jos laat hier zijn klimmersbenen zien. Voor sommigen begint het al wat te wegen, maar er wordt steeds netjes gewacht. Via de polder gaan we weer richting Zeeland en met de wind in de rug gaat de snelheid omhoog. Bij de Kreekrak nemen we afscheid van de mannen in het shirt van Schrier. Via de kassen komen we bij de bekende boer die ook nu weer zijn sporen heeft nagelaten op het parcours. We komen langs het huis van de voorzitter en draaien dan richting Oosterschelde. Piet Schellekens laat zien dat hij nog lang niet versleten is en drijft het tempo nog een keer op. Ook de mannen uit Heinkenszand geven niet af en laten weten het heerlijk fietsen te vinden binnen onze groep. Als we het Kaasgat uitkomen, zien we de mannen in het shirt van Schrier voor ons uit rijden. Ze hebben gekozen voor een kortere route en laten Yerseke rechts liggen. Wij rijden verder naar Yerseke waar we aankomen met net geen 100 km op de teller en een passend gemiddelde. Op camping Zon en Zee is het gezellig druk op het terras en in de kantine. Veel blije gezichte van deelnemers en organisatie, want het was weer een geslaagde editie van Trap es deur Reimerswaal. Vrouw Wilma is ondertussen ook gearriveerd en samen met Janneke rijden we terug naar Kapelle, waar bij thuiskomst de zon nu wel begint te schijnen.
Rest mij nog alle mensen te danken die het weer mogelijk hebben gemaakt dat wij onze geliefde sport hebben kunnen beoefenen. Het was weer top.

Piet Eversdijk