25 mei

Alle foto's op: https://myalbum.com/album/ksPrHPEv7aW6

Met TC. DE TRAPPERS naar de MERKSPLAS KOLONIE CLASSIC 2019


Een heerlijke dag in het vooruitzicht. Onze verwachtingen zijn inderdaad waar gemaakt. Nellie en ik vertrokken namens de 20-groep vanuit Merksplas in België voor onze 60 km tocht. De tocht liep over fietspaden en rustige wegen, door vele bossen en dorpjes. Onze route was foutloos aangegeven en als back-up heeft Nellie haar GPS met de route. Onderweg veel te zien voor ons. Wij als 20 groep hebben de gewoonte om nogal eens te stoppen om bijzondere en mooie dingen te bekijken en te onderzoeken. Zo was rond Baarle-Hertog een groot parcours uitgezet voor het testen van de vaardigheden van o.a. politiehonden. Interessant om te volgen. Vooral de proef met de man in  het extra dikke, beveiligde pak, die dan door de hond gebeten werd in zijn arm. Het was dan de bedoeling dat de hond niet losliet, tot het commando kwam om los te laten! Nadien waren we nog meer angstiger voor passerende hondenL. De bevoorrading tijdens de rit was uitstekend. Cake, wafels en sportdrank in ruime hoeveelheden aanwezig. Bij de start hadden wij, als deelnemende lady`s, een bon voor een verrassing gekregen. Deze in Baarle-Hartog ingeleverd voor een zakje bonbons, koek en koffie! Genoeg energie om onze laatste 20 km te voltooien. De Belgische fietscollega`s houden blijkbaar van goed eten voor de gasten, want bij de finish wachtten ons nog 2 pannenkoeken tegen inlevering van het startpolsbandje. De organisatie van de Kolonie Classic was uitstekend! Het is een prachtige fietsdag geweest, weinig wind, paar spetters en zon bij de finish. Voor de dames van de 20-groep altijd een leuk dagje uit. Heerlijk fietsen, maar ook sightseeing en gesprekken over alles en nog wat J.  Aanrader????




Abra van Koeveringe

28 groep

In de vroege morgen om 06.30 uur opgestaan omdat deze dag de Merksplas toertocht gereden zou gaan worden. Voordat ik naar de startplaats afreisde hebben we eerst een paar krentenbollen naar binnen gewerkt en de spullen ingeladen in de auto. Vervolgens zijn we om 07.10 uur naar Krabbendijke gereden. Daar aangekomen bleken al veel van de deelnemers aanwezig te zijn. En toen was het wachten op de laatste deelnemers, onze schatbewaker Frans Sinke ut Yese.
En onze Frans maakte het waar om voor de afgesproken tijd te arriveren. Het was ook gelijk gedaan met de rust met de aankomst van de mannen uit Yese. De zelfkennis van Frans kwam gelijk bovendrijven met de opmerking; Ik ben er, dus kunnen wij gelijk ook wel gaan afreizen. Echter dat lukte niet helemaal omdat sommige leden toch eerst het klokje van Frans wilden zien om te kijken of hij soms een nieuw klokje had gekregen…
Nadat dit was gedaan zijn wij afgereisd naar Merksplas. Deze plaats was zeer goed te berijden en wij arriveerden daar rond de klok van 08.30 uur. Daar de fietsen afgeladen en naar de inschrijving gereden. Na het inschrijven, wat zeer vlot verliep, nog een bak koffie genuttigd en gingen wij ons klaar maken om de route te gaan rijden.
De deelnemers van de 28 groep bestonden uit de volgende leden; de Adelaar uit Wemeldinge Wim van Vossen. Het spraakwonder ut Yese Leen de Koeijer. Vanuit het bestuurskader waren afgevaardigd de ex schatbewaker Frans Sinke en onze voorzitster Nel Jakobsen en haar mecanicien Rini Jakobsen en ondergetekende.
Het vertrek zelf ging in het begin gepaard met veel draaien en keren maar naar verloop van tijd kwamen we buiten de plaats en konden het rouleer systeem gaan handhaven. In het begin mochten Rini en Rene een poosje op kop rijden tot er een opmerking kwam van Frans of hij ook een stukje van voren mocht rijden. Dan weet je dat het wel goed zit met de beentjes van Frans. Rini begreep deze hint direct en zorgde ervoor dat hij netjes doorschoof.
De rit zelf werd gekenmerkt dat wij heel vaak grensoverschrijdend bezig zijn geweest. Dan waren wij weer in Belgie en dan weer in Nederland. Ook was het een glooiend parkoers waarbij de beenspieren echt wel werden getraind.
Bij de eerste tussenstop zagen wij nog de leden van de 30 groep waar ik zag dat Kees de Leeuw zijn schijfremmen aan het koelen was. Ik weet niet met welke snelheid ze daar hebben gereden maar ik heb wel tegen Kees gezegd dat hij minder moest remmen. Die schijfremmen zetten volgens mij  alleen maar meer uit en dat geeft weer meer weerstand. Misschien is een andere fiets een oplossing met remblokjes…
Nadat wij de verzorging ons goed hadden laten smaken zijn wij verder gereden. Na verloop van tijd hoorden wij de Adelaar roepen “LEK”. Maar dit was geen probleem omdat Nel daar haar voorzorgmaatregelen voor had getroffen. Rini nam dit op zich en Wim kwam bijna handen en voeten tekort om de materialen tijdig aan te leveren. Binnen 5 minuten waren wij weer aan het rijden. Tja een slimme Dame is op de toekomst voorbereid door te zorgen dat ze de juiste mensen rond zich  verzameld.
Op de terugreis naar de tweede bevoorrading zagen wij de heren van de 30 groep op een terras zitten. Wij vol in de remmen om daar aan te schuiven. Wij kregen het advies om door te rijden omdat zij, de 30 groep, al enige tijd op koffie zaten te wachten. Waarschijnlijk meer om de remmen van Kees de tijd te geven om af te koelen…
Wij zijn doorgereden naar de bevoorrading en zijn daarna verder gereden naar de finish. Wel merkte ik op naar Frans dat het wel een stuk stiller was dan in het begin. Ook bij mij gingen de kilometers tellen. Zelf ons spraakwonder ut Yese was stiller dan ik van hem gewend ben. Bijna aangekomen kregen wij nog een rondrit rond het gevangeniscomplex.
Aangekomen in Merksplas hebben wij ons eerste verkleed om daarna wat te drinken en om de aangeboden pannenkoeken op te gaan eten. Het was een hele mooie wielerdag geweest die in leuke harmonie is verlopen met de gewenste snelheid en die op deze wijze vaak herhaald mag gaan worden.

Met sportieve groet 
Rene Staal

30 groep

Aan mij gevraagd voor een verslag van de Grote rit in Merksplas. Allereerst een korte  beschrijving van mijzelf voor diegene die mij nog niet kennen!
Ik ben Geoffrey Barbery wonende in Krabbendijke getrouwd en vader van twee dochters.... Rachelle en Fayenne. Dit jaar ben ik lid geworden van TC de Trappers

25-05-2019
Mijn eerste grote rit op verplaatsing met De Trappers. 07.30 uur verzamelen op de bekende parkeerplaats in Krabbendijke om te vertrekken met ( ik dacht) 17 man en vrouw naar Merksplas! In Merksplas aangekomen even inschrijven in een verbouwde varkenstal ‘wat een prachtige locatie overigens’ , en een bakje koffie voor vertrek. Na elkaar succes en plezier gewenst te hebben vertrokken de verschillende groepen voor de wat frisse start van deze tocht.
Ikzelf reed met de 30 groep mee en het tempo lag meteen behoorlijk hoog waardoor de brul uit de achterhoede kwam dat er wel een km/u af mocht. Geen probleem we houden rekening met elkaar! Na een aantal km kwamen er een paar Vlaamse jongens aansluiten die het tempo ook goed konden bijhouden dus geen probleem. Alhoewel..... er was er eentje (ik zal geen naam noemen) die het niet zo plezant vond en de vraag of ze ook niet even konden meedraaien met ons werd niet door iedereen als een goed idee ontvangen. Afijn doortrappen en draaien dus met de ‘plakkers’ en ‘profiteurs’ achter ons. Dit zijn overigens niet mijn woorden! Gelachen hebben we hier wel heel veel om gedaan.
Na bij de eerste tussenstop wat foto’s gemaakt en een kleine versnapering genuttigd konden we weer verder. Of toch niet..... er was er eentje die (behalve energie verspilde aan onze Vlaamse vrienden) ook een probleempje had met zijn remschijven, je zag hem niet maar je hoorde hem wel ( ik noem nog steeds geen naam)! Dat probleempje moest natuurlijk wel even opgelost worden dus wat sportdrank erover en wonder boven wonder het hielp nog ook. Na dit kleine mankement konden we dan toch weer verder.
Een vijftig km verder de tweede koffie stop bij een plaatselijke cafetaria die speciaal voor ons de koffie ( waar we even op moesten wachten) in wel heel speciale ijscoup bekers hadden ingeschonken, je maakt het mee tegenwoordig. De laatste veertig km vervolgenden we vanaf hier onze weg zonder problemen. Alhoewel.... daar komt hij weer, na een afslag rechtsaf gemist te hebben moesten we omdraaien en terugkeren. Geen probleem zou je denken ware het niet dat er een Vlaamse jongen ook verkeerd reed en dus ook omdraaide om achter ons aan te komen. Dat ging ‘iemand’ te ver en die was er helemaal klaar mee waardoor we de opdracht kregen om ‘vol gas te gaan’ want dan kon hij (de Vlaming) er niet meer bijkomen. Dat werd niet tegen dovemansoren gezegd en dus werden de laatste veertig km met 34/35km p/u in rap tempo afgeraffeld.
Na een prachtige dag en tocht kwamen we weer aan bij de varkensstallen waar er nog onder het genot van een drankje en pannenkoeken werd nagepraat over de tocht en wat er nog meer komen gaat dit seizoen. Ik heb ervan genoten en als ik zo om me heen zag vermoed ik de rest van de aanwezigen ook.
Rest mij nog een klein dankwoord naar de club want, als nieuw lid en onervaren in het fietsen met groepen, ben ik zeer goed opgevangen en de socialisatie onderling is heel erg groot en dat bevalt mij uitstekend. Ik heb het naar mijn zin bij de club en ik hoop nog meer van deze prachtige tochten mee te mogen maken. Op naar de volgende tocht en veel veilige km!

Geoffrey Barbery