3 augustus

Alle foto's op:

https://myalbum.com/album/75X44woko8S8

Verslag 30 groep  van  3 augustus 2019.

Voor deze dag staat een rondje Limburg op de agenda. De rittencommissie had besloten de Mergelland te doen en stuurde deze route door voor onze Gps .
Het was vroeg opstaan om op tijd in Krabbendijke te zijn, 7:00 uur wilden we vertrekken om op tijd in Limburg te zijn .
Berg en Terblijt was de plaats waar we van start zouden gaan. Bij een hotel waar enkele van onze leden al verbleven. Voor we aan de route begonnen
dronken we met zijn allen eerst koffie. Onze groep bestond vandaag uit vijf personen: Ronny Karelse,Arthur Kievit, Hans Lindhout, Adrie Moelker en
Rinus Verhulst. Onze vaste navigator Rinus kreeg vandaag assistentie van nog drie personen die de route op hun gps hadden.
Eerst een klein stukje vlakke weg om los te komen  maar na 5 km de Bemelerberg op om de benen te testen. Toen we boven waren en rechtsaf draaiden wisten de meesten wel hoe het ervoor stond voor vandaag. Bij de volgende beklimmingen bleek dat Hans niet over goede klimmers benen beschikte. We besloten tot aan de koffie stop op hem te wachten.
De koffie stop was op een mooie plaats met zicht op de fietsen en ook een prachtig vergezicht in het Limburgse land. We hadden net plaats genomen op het
terras en koffie met vlaai bestel , toen de eerste klimmers van de 28 groep ook boven kwamen,die ook hier stopten voor de koffie.
Hierna vervolgden we met zijn vieren de tocht naar de bekende beklimmingen, zoals de Loorberg,  de Eyseren boschweg, Frontberg en de Keutenberg.
Na Oud-Valkenburg kregen we nog een aantal korte heftige klimmetjes voorgeschoteld, daar ervaarden we dat onze energie al behoorlijk was aangesproken . Voor mij persoonlijk bleek dat ik op de volgende klimmen zelfs bij de drie matadors kon blijven. wat me wel een boost gaf, zodat ik de laatste 35 km toch mijn bijdragen nog kon leveren aan ons team 
We arriveerden weer bij het hotel in Berg en Terblijt waar onze prachtige tocht eindigde, en we weer neerstreken op het terras.
Het was een mooie ervaring en het gaf een echt club gevoel om de groepen daar ook te zien aankomen en met hun de ervaringen te delen, echt gezellig.
Wij hebben 134 kilometer afgelegd met een gemiddelde van 27,8 km/uur .
Conclusie: Een prachtige gezellige dag onder ideale weer omstandigheden .

Adrie Moelker

Mergellandroute met 25 Groep

De routecommissie had twee heuveltoertochten uitgekozen voor dit jaar. De eerste in Tienen (B) was achter de rug en nu stond de welbekende Mergellandroute in Limburg op het programma. Een reden om welbewust de groep te kiezen waarin je het meest van zowel het klimmen en dalen, als ook van de omgeving kan genieten. Voor mij werd het dan ook de 25 Groep. We waren met ons vijven: De vaste waarden, gebroeders Levien en Bram Koeman, Nellie Breker en de 28 Groep fietsers Leen de Koeijer en Koos Oggel.
Het is even aan elkaar wennen, vooral voor Leen, die bovendien voor het eerst kennis maakt met de Limburgse heuvels. Voor hem is alles nieuw, want de rit vanuit Tienen was zijn eerste kennismaking met klimmen en dalen! Hij is erg benieuwd wat hem te wachten staat. Zouden we toch wel dezelfde heuvels ‘doen’ als de andere groepen? Daar konden we hem in gerust stellen. De zwaarste delen van de toertocht zitten ook in onze route en dat stelt hem gerust.
De eerste 25 kilometer na onze start in Berg en Terblijt leidt in zuid-westwaartse richting tot we parallel fietsen aan de Maas. De hellingen zijn nog eenvoudig en we rijden niet ver uiteen wanneer er geklommen moet worden. Het valt op dat Nellie sterk rijdt, ze doet nauwelijks onder voor haar mannelijke ploeggenoten. Na een klim is even rusten niet nodig en zo vorderen we goed. Na Eijsden rijden we oostwaarts en dringt de vraag zich op waar we koffie zullen drinken. Maar dat is voor Levien een uitgemaakte zaak; daarvoor zullen we nog even door moeten rijden tot Epen en dan zullen we al een aantal serieuze klimmen gehad hebben.
We rijden ongeveer parallel aan de Belgische grens en als we een uitzichttoren naast de weg zien dan wil Leen graag weten of dit nu het hoogste punt is van de streek. Dat is het niet, maar Nellie zegt dat de tocht niet enkel maar om het fietsen gaat, dus moet de toren worden beklommen om een onbelemmerd uitzicht te bieden aan de wijde omgeving.
Tussen Mheer en Heijenrath is het echt klimmen geblazen, nee, niet zwaar, maar wel langere afstanden heuvelopwaarts. Koos voelt zich duidelijk beter in zijn element. Hier blijken de verschillen in manier van klimmen en tussen kracht en de verdeling van die kracht. Leuk om op te merken. Maar de echte uitdagingen komen pas later in de route. Eerst koffie en daar is Epen de aangewezen plaats voor. We stoppen bij Hotel-restaurant Berg en Dal. Levien wordt door de chef verwelkomt evenals door het bedienend personeel. De vlaai is heerlijk en aanmerkelijk groter dan gebruikelijk. Een goede keuze!
Na Epen volgt een afdaling, waarna we naar het hoogste punt van de route klimmen bij Vijlenerbos. Dan wordt het tijd om aandacht te krijgen voor de bekende beklimmingen, daar waar wij de profs de koers zien beslissen. Voor ons, eenvoudige fietsers, blijft het een moeizaam zwoegen natuurlijk!
Op 66 kilometer dient zich na Eys dan eindelijk de Eyserbosweg aan. Leen, nog onkundig van wat hem te wachten staat, begint dapper aan de klim en weet de 10 tot bijna 14% helling als eerste tot een goed einde te brengen. Breed lachend wacht hij ons boven op, maar het gemis aan tandjes achter is wel een eerste waarschuwing. Dat openbaart zich op de Keutenberg. Terwijl Koos op zijn kleinste verzet de maximaal 24% helling fietsend kan nemen, moeten zijn groepsgenoten met krakende versnelling constateren dat ze de trappers niet meer rond kunnen krijgen en stappen af. Nellie had dat voordien al besloten en kwam in stevige tred lachend aan op de top.
Nu wacht er nog één uitdaging: De Cauberg. Intussen waant ieder van de groep zich wel een ervaren klimmer, zeker tussen het rijp en groen dat zich hier naar boven worstelt. En het lukt ook. Deze bekende finishhelling van de Amstel Gold race, met een maximum van 12% hellingspercentage, wordt door iedereen fietsend overwonnen.
Dan begint de lange afdaling terug naar de startplaats in Berg en Terblijt. We eindigen met 90 kilometer op de teller met een gemiddelde ruim boven de 20 km/uur en 1.160 hoogtemeters. Een laatste verwonderde uitroep van Leen: “Dat is ruim een kilometer de lucht in!” besluit een mooie toertocht met de 25 Groep.
Op het terras drinken we, met de anderen die gearriveerd zijn, nog genoeglijk een drankje, waarna ieder tevreden huiswaarts keert.

Koos Oggel


Foto's onderweg gemaakt door Nellie van V (20-groep zat koffie te drinken)

20-groep.

Nou ja 20-groep, Abra en Nellie en 2 gastrijders Wilma Eversdijk en Jeannet Kievit.
Rondje fietsen door Zuid-Limburg net als vorig jaar, maar nu sloot Abra erbij aan.
Nellie had een route uitgezet via het knooppuntennetwerk. De bedoeling is 63 km. Toch best een flinke afstand voor mij, zeker als je weet dat er “leuke” klimmetjes inzitten. Maar op de elektrische fiets moet het kunnen.
We zijn door leuke dorpjes gereden waarvan ik de meeste niet ken. Ook een stukje België meegepakt. En op de grens daar wat gegeten. Dat leverde een schitterend uitzicht op.
In het drukke Gulpen hebben we nog een ijsje gesnoept en gingen daarna de laatste kilometers te lijf.
Nellie heeft de route nog iets omgelegd, want anders moesten we de Camerigberg nog op. Ook de Gulpenerberg konden we omheen, maar om terug te komen in Berg en Terblijt, het startpunt was bij ons hotel, moesten we toch een fikse klim maken. Nellie dacht ik doe de Cauberg nog even als slotstuk. Sorry, maar die heb ik het grootste gedeelte moeten lopen. Samen met Abra die ook de benen niet meer had. Petje af voor Nellie en Wilma die wel fietsend zijn boven gekomen. We werden met applaus ontvangen.
Hele leuke dag gehad zo met z’n viertjes. Bedankt Abra, Nellie en Wilma voor jullie support en geduld voor deze vrouw die nooit van deze grote afstanden fietst. 

Jeannet Kievit