1 augustus

TRAPPERS rit van de 30 groep op zaterdag 1 augustus 2020.

Vorige week zaterdag 25 juli j.l., zullen er weinig TRAPPERS leden aan het vertrek zijn geweest i.v.m. de gestage regenval in de loop van die morgen. Dus was het uitkijken naar zaterdagmorgen 1 augustus. Gisteren was het een tropische dag geweest. Met ter plaatse wel 36 gr. C. waren zoals men dat pleegt te zeggen “de mussen van het dak gevallen”. Gelukkig waren de vooruitzichten voor vandaag wat minder extreem. En inderdaad. Na een nachtelijk onweer was de hitte uit het land verdreven. Het was ’s morgens wat heiig, donker en somber, zo’n 21 gr. C. en er stond een stevige westen wind (zeker kracht 4). En even leek het erop, dat buienradar zich had vergist. Want in westelijke richting werd het donkerder en donkerder, echter het bleef droog. Al met al werd het toch wel heerlijk fietsweer.

10 Minuten voor de start arriveerde ik op het vrachtwagen parkeerterrein te Krabbendijke. Al snel bleek, dat de verschillende groepen ruim voorzien zouden worden met deelnemers. Van de 30 groep meldden zich: André Dek, Arthur Kievit, Paul van Koeveringe, Hans Lindhout, Adrie Moelker, René Staal, Goof Tromp en Rinus Verhulst. De wegkapiteins Adrie en André hadden besloten in westelijke richting te vertrekken, om vervolgens “tegen de klok in” over de Bevelanden te fietsen. Grotendeels volgden we de volgende route: Yerseke, Wilhelminadorp, de Piet, vliegveld Midden Zeeland, Lewedorp, ’s Heerenhoek, Kwadendamme, Hansweerse sluizen, Krabbendijke.

Na het uitbreken van de coronacrisis, was André Dek nog niet op het appel geweest voor deelname aan een TRAPPERS rit. Maar sinds kort was hij teruggekeerd van een hoogtestage in de Oostenrijkse Alpen. Met z’n broer had hij 3 weken ontzettend veel gewandeld (slechts 1 dag niet). Z’n zuurstof uitwisselingsvermogen in de longen moest dus enorm verbeterd zijn, echter zouden z’n benen de ronddraaiende beweging op de pedalen snel weer oppikken? De beklimming van de Côte du Poste tegen de wind in zou al snel duidelijkheid verschaffen. Hij had de eer om naast tempobeul Rinus de klim te mogen aanvatten. Ondanks een kleine dip op het eind van de klim, slaagde hij glansrijk voor deze test. Als die hoogtestage nu nog verder gaan doorwerken, dan kan hij daar toch nog een tweetal maanden de vruchten van plukken. We zijn gewaarschuwd!

Trouwens, eindelijk kregen we zijn André’s mooie nieuwe fiets ook weer eens te zien. Nadat zijn vorige fiets in 2019 in Limburg was gestolen, had hij zich vrij vlot nadien een nieuwe Ridley Fenix racefiets aangeschaft. Een endurance bike in een witte kleur, afgemonteerd met een Shimano Ultegra groep en prachtige, half hoge FFWD wieltjes. Opvallend daaraan was ook het mooi gevormde, smalle stuurtje. Veel plezier gewenst André, met deze prachtige fiets.

Over fietsen gesproken. In de vorige stukjes van de zaterdagse avonturen van de 30 groep, had ik het steeds over de krakende geluiden die de fiets van Rinus produceerde. De laatste keer scheef ik, dat dit verhaal vervolgd zou worden. Welnu, de eerste tientallen kilometers maakte de fiets van Rinus totaal geen bijgeluid(en). Toen ik hem er naar vroeg, kreeg ik het antwoord dat we eerst maar eens het einde van de tocht moesten afwachten. Zo’n 15 km. voor het eind van de rit kwam hij triomfantelijk vertellen, dat een nieuw zadel en nieuwe derailleurswieltjes de geluidsoverlast hadden opgelost. En hij, en wij ook, maar denken, dat het aan z’n wielen lag! Zo zie je maar, dat de oplossing soms verrassend kan zijn!

In de groep werd ook nog even het vroegere starten om 09.30u gedurende 6 zomerweken besproken. Meerderen waren blij met deze beslissing van 3 jaar geleden. Vaak is de temperatuur ’s zomers in de morgen nog niet zo heftig en bovendien is het veel rustiger op de wegen dan in de loop van zaterdagmiddagen. Daarnaast is het wel eens prettig om op zaterdagmiddag, na het fietsen, eens wat anders te kunnen ondernemen. Kortom, een wijs besluit destijds!

Al met al werd het rustig morgentje over een traditioneel TRAPPERS parkoers. Gelukkig was er sprake van nul gevaarlijke momenten en ook pech bleef ons bespaard. Toen ik thuis arriveerde stonden er 88 km. op de teller en een gemiddelde snelheid van 30,5 km./uur. Dank aan mijn collegae medefietsers voor dit aangename tijdverdrijf in de vorm van groepsfietsen.

Met sportieve groet,

Paul.