12 september

Vier Eilanden Tocht 12 september

Dat Covid-19 grote invloed heeft op TC de Trappers is iedere zaterdag duidelijk. De deelnemersaantallen liggen ver beneden het niveau van voorgaande jaren. Ook de 4 Eilandentocht van zaterdag 12 september vormde hierop geen uitzondering. Slechts zes deelnemers meldden zich om 9 uur op de parkeerplaats bij de Val in Zierikzee.  Andre Dek, Paul van Koeveringe, Adrie Moelker, Marco Flipse, Dick van de Velde en Piet Eversdijk. De 4 eerstgenoemden waren s ’ochtends al vroeg op de fiets vetrokken richting Zierikzee. De 2 laatstgenoemden kwamen met de auto.

Onder een flauw zonnetje werd met de wind in de rug vertrokken richting Scharendijke. Was in de voorgaande dagen de wind nagenoeg afwezig, nu hadden we te maken met een ruime kracht 4. Op de Brouwersdam waren we getuige van de capriolen van de kitesurfers en spraken met bewondering over de snelheden die deze mannen en vrouwen wisten te behalen. Dick van de Velde liet ons weten vroeger ook een gepassioneerd surfer te zijn geweest. Lekker roulerend kwamen we aan op Goeree en reden richting het pittoreske Goedereede. Vlak voor Goedereede reden we door een tunneltje dat was aangelegd onder verantwoordelijkheid van Marco. Het bijzondere van dit experimentele tunneltje was, dat men gebruik had gemaakt van folie om het grondwater tegen te houden.
Bij Stellendam staken we de Haringvliet over richting Voorne. Tegemoetkomend zagen we iemand in de outfit van Bahrein-Merida. Dit bleek het opkomede talent Kevin Inkelaar te zijn. Die naar later op Strava bleek op Kommetjes jacht was. Aangekomen op Voorne bogen we vrijwel direct af naar de vestingstad Hellevoetsluis. De terrassen waren nog dicht, maar gelukkig vonden we al snel een alternatief. Door de harde wind was het ook niet aangenaam geweest op het terras. Het etablissement waar we waren neergestreken was kennelijk niet op de hoogte van de behoeften van fietsers, want er waren slechts 2 appelpunten beschikbaar, dus kwamen nu alternatieven als cheesecake en lemon-merenque op tafel. Uiteraard leverde dit weer de nodige herinneringen aan eerder Trapperstochten op.
In de haven van Hellevoetsluis lag nog steeds het Engelse superjacht wat volgens Dick meer leek op een duikboot. Hij wilde zijn verblijf in Oostenrijk dan ook niet inruilen voor dit drijvende vaartuig.  We reden nu verder langs het Haringvliet met de wind in de flank. De zon had ons allang verlaten, maar toch waren we getuige van prachtige luchten en meerdere malen hoorde we de constatering dat dit toch wel een mooie tocht was. Bij Hekelingen stapten we op de pont over het Spui naar Nieuw-Beijerland om van daaruit verder te gaan over Putten. In Piershil waren de voetballers ook weer in de wei en zowel Paul als Adri hadden hier tegen het bruine monster getrapt. De aanwakkerende wind had geen invloed op het tempo en iedereen kon op kop zijn beurtje doen. Langs Tiengemeenten reden we richting Numansdorp. Toen we richting brug over het Haringvliet draaiden, nam Adrie resoluut de kop over. De wind waaide nu krachtig in het nadeel en Andre moest alle zeilen bijzetten om naast Adrie te blijven. Kennelijk leverde dit zoveel wrijving op bij zijn prachtige carbon Fast Forward wielen dat hij bovenop de brug lek reed. Ondanks een zeer nauwkeurige inspectie konden we niets in de band vinden, dus moet het verschroeiende tempo van Adrie wel de oorzaak zijn geweest. Laatst genoemde maakte van de gelegenheid gebruik voor een extra beklimming van de brug en een sanitaire stop. Het was nodig deze dag Adrie. Met de wind vol op de kop reden we over Flakkee en ook Paul gaf er hier blijk van goede benen te hebben. In Achthuizen werd een duivenliefhebber er op gewezen dat zijn pupillen in aantocht waren. Onze tweede koffiestop was gepland in Oude Tonge en op het druk bezette terras konden we gelukkig nog een plekje vinden.
De zon was inmiddels weer van de partij en dat betekende dat de mouwstukken konden worden opgeborgen. Richting Bruinisse kwamen we veel andere toergroepen tegen en ook deze dag bleek hoe populair toerfietsen momenteel is. Helaas zien we dit niet terug in een groeiend ledenaantal bij de Trappers.
Op het fietspad langs de Oosterschelde werd het behoorlijk pittig en moest er regelmatig van koppositie worden gewisseld.  De mannen die nog op de fiets terug moesten kregen hier een “koude douche”. De vooraf verwachte windrichting was niet uitgekomen en ze zouden op de Zeelandbrug vol aan de bak moeten. Na 135 mooie kilometers waren we teruggekeerd bij de Val. De brug stond open, dus kon er nog worden nagekaart en vooruitgeblikt. Conclusie: Prachtige dag met helaas te weinig deelnemers. Marco gaat kijken of er nog een dergelijke tocht kan worden gereden dit seizoen.
Paul, Andre, Adrie en Marco stapten weer op de fiets om huiswaarts te keren, waar bij Paul en Andre het magische getal van 200 kilometers op de teller kregen. Chapeau. Dick en Piet reden met de auto huiswaarts.

Bedankt mannen voor een superdag.
Piet Eversdijk

Foto's van Paul