19 juni

De Johan Geense tocht 2021

20-groep

Eindelijk was het dan zover “De Johan Geense Tocht”. Voor mij de eerste rit dit jaar samen met de club en ik heb er naar uit gekeken.
Een belletje naar Nellie om aan te mogen sluiten bij de 20 groep. “Tuurlijk” was de reactie vanuit Wemeldinge en Nellie had al een route voorbereid.
Uitgezwaaid door Jaap die tot zijn spijt alleen een fietsritje naar zijn werk kon maken.
Half tien verzamelen bij t’ Spulletje en Nellie en Abra kwamen ook net aan en zodoende was ons groepje compleet.
We kregen een hartelijk ontvangst met koffie/thee en heerlijke appeltaart waarmee we de eerste kilometers wel door zouden kunnen komen.
Een mooie opkomst en leuk om al die Trappers weer bij elkaar te zien. Nadat de andere groepen waren vertrokken hadden we nog een gezellig praatje met Adrie Moelker. Hopelijk zien we je weer snel op de fiets Adrie.
We vertrokken richting Brabant en fietsten langs de Westerscheldedijk, altijd mooi fietsen.
Wat een verschil met gisteren toen het nog 30 graden was. Nu 19 graden, bewolkt en een spatje regen.
Ik probeerde al fietsend snel een foto te maken van passerende containerschepen en dat zag Nellie. “Oh maar dan stoppen we effe, want wij stoppen waar we willen stoppen”. Heel relaxt dus.
Na de fotosessie de tocht vervolgd en via de smokkelroute de grens over en verder richting Zandvliet. Via de kasseien van de Antwerpsebaan terug richting Ossendrecht via een voor mij nieuwe route, maar dankzij de lokale kennis van Nellie kwamen we toch weer op bekende wegen uit en was het tijd voor een gezellige stop bij De Jonckheer.
Onze rit hervat en via Calfven en Hoogerheide naar Woensdrecht en via de Rijzendeweg weer afgedaald richting Non Plus Ultra. Verderop zagen we werkzaamheden op de A58 en drukte op de Oude rijksweg. Een reden om terug te draaien en via de polders en de Bathse brug onze favoriete route langs de Westerschelde op te pakken om zo weer terug te fietsen naar het t’ Spulletje.
Onder het genot van een drankje en een heerlijke loempia konden we nagenieten van een gezellige rit over een leuke route van ongeveer 60 kilometer.
Het was weer genieten, bedankt Nellie en Abra.

Martje

 

 

30-groep

De start van de Johan Geense tocht werd eerst begonnen in ‘t Spulletje bij Frank en Sandra. Hier kregen we appeltaart en koffie/thee aangeboden. Het werd al snel een gezellige drukte op “de deel” en de andere vertrekken, ook konden we Adrie Moelker nog even verwelkomen. Hij kwam even buurten, leuk Adrie. Veel beterschap gewenst van ons allen.

Na de koffie werden de groepen gevormd in de 20-groep die bestond uit 3 dames. Nellie had voor hen een route uitgezet van 60 km. 28/25-groep bestond uit 12 dames en heren. 30-groep uit 8 heren,

De 25/28 en 30-groep reden de laatste versie van trap us deur Reimerswaal, welke nu niet was uitgezet, maar via gpx die door verschillende leden op hun garmin/mio was gezet. De route is aan geleverd door Koos die deze nog in zijn bestanden had staan. Het werkte perfect, we zijn niet verkeerd gereden.
De 30-groep vertrok als eerste richting Rilland met Ronny en Rinus op kop zat het tempo er meteen goed in. De overige deelnemers van de 30-groep waren Paul, Geoffery, Rene, Sjaak, Kees en Arthur. Met het bekende doordraaisysteem waren we zo bij het Spuikanaal, nog een lusje langs Zuidhof achterlangs de Poort bij Rilland over het fietspad richting Bathsebrug. Het afrijden van het fietspad ging nog bijna fout, want Geoffery wilde afslaan naar het kweekbedrijf van Meyer. Het liep goed af en we konden de weg weer vervolgen. In het Brabantse Calven nog een beklimming en afdaling met kinderkoppen, die lagen heel slecht. Via de rijzende weg/daling weer op Zeeland aan waar we af en toe wat mot regen kregen tot aan de Yersekemoer. Daarna nog stukje langs het kanaal door Zuid-Beveland langs de Westerscheldedijk naar Waarde. Daar werden we na 98 kilometer en een gemiddelde dat wel iets boven de doelstelling lag, opgewacht door Frank en Sandra voor een versnapering en dorstlesser(s). Weer een leuke tocht gehad deze dag.

Groet Arthur

Memorial Johan Geense tocht 19 juni van de 28 groep

Na een week waarin de klimaatverandering weer erg duidelijk werd, was het weer op zaterdag omgeslagen. Toen ik om 8.45 uur in Kapelle vertrok miezerde het wat en al na een paar kilometer besloot ik om het regenjasje aan te trekken. Buienradar voorspelde voor lange tijd motregen, maar gelukkig hadden ze het deze keer weer mis. Aangekomen bij het Spulletje was het bekend geelrood van het Trapperstenue  al zichtbaar en de opkomst viel gelukkig niet tegen Opnieuw werden wij weer verwend door Sandra en Frank en het appelgebak (eigen baksel) smaakte uitstekend. Klasse van Adrie Moelker om ook langs te komen. Adrie de Trappers leven met je mee.
Onze groep bestond dit keer uit 11 personen: Uiteraard Nel en Rini Jakobsen, Ad Mieras, Mario Schouten, Wim van Vossen, Leen de Koeijer ( treffende gelijkenis met wijlen Johan Geense), Frans Sinke,  Andre Dek ( gelukkig weer hersteld), Bram Koeman, een zwartharige dame en Piet Eversdijk.
Het parcours bestond uit het traject van Trap es deur Reimerswaal en bevatte dus veel bekende passages, daarom dit keer geen parcours beschrijving, maar een aantal bijzonderheden.
Op de Col du Calfven ,met de donkerharige dame op kop, kreeg de schrijver dezes te maken met een stootlek. In verband met de coronamaatregelen kon kampioen band verwisselen Rinie niet in actie komen en moest ik het zelf doen. Gelukkig lukte dat met aanwijzingen van Andre Dek vlotjes.
Bij Non Plus Ultra werd er gestopt en was er lichte paniek. Reden:  Frans Sinke ontbrak. Gelukkig kwam hij al snel aan fietsen en vertelde hij dat er een schakelprobleem was geweest. Frans, altijd goed voor een leuke anekdote, vertelde dat hij  bij ons vorig bezoek aan dit etablissement zijn telefoon miste.  Toen hij op het terras ging zoeken en niets vond vroeg hij aan een gast om zijn nummer te bellen. De telefoon werd opgenomen. Echter niet in Woensdrecht, maar in Willemstad. Wat bleek: Frans had zijn telefoon laten liggen op het terras waar wij tijdens de eerste rit waren gestopt en Frans de nodige Yesese verhalen had verteld. Na afloop van de rit moest hij dus nog 100.000 kilometer terug om zijn telefoon op te halen.
Vanuit Non Plus Ultra gingen we weer richting Beveland. Lekker tempo en dit keer een positief draaiende wind. Aangekomen bij de Breedsendijk in Yerseke vertelde de Onderkoning van Yese, tegenwoordig nestor van de vereniging, dat hij hier al op 5 jarige leeftijd in de oesters werkte. Iets wat hij nu nog steeds doet. Al eerder schreef ik dat er een treffende gelijkenis bestaat tussen Leen en Johan Geense . Beide zijn/waren ze gezegend met een stel perfect gebruinde koersbenen en zien/zagen ze er jeugdig uit voor hun leeftijd. Leen vertelde dan ook met trots, dat hij na een verloren tennisfinale, naar voren moest komen om de prijs voor de mooiste benen in ontvangst te nemen.
Bij terugkeer bij het Spulletje werden wij luid verwelkomd door de leden van de 30 groep onder leiding van toekomstig voorzitter Kees de Leeuw. De tafel van de heren was geheeld gevuld met bolle glazen en het gerstenat had duidelijk zijn werk gedaan. De sfeer zat er goed in mede door de heerlijke huisgemaakte taart en de lekkere hapjes van Sandra en Frank, mensen die de Trappers in hun hart hebben gesloten.
De Johan Geense Memorial rit, was een waardige herinnering aan de man die ik ooit Supertrapper mocht noemen. Hopelijk slagen we er met zijn allen in om de vereniging in stand te houden, zodat we ook volgend jaar Johan weer kunnen eren.

Piet Eversdijk