18 september

Jo de Roo route op 18 september

Op de Trapperskalender stond voor 18 september een rit van 200 km gepland. Waarschijnlijk hadden de samenstellers van de kalender begin dit jaar een optimistische visie en zagen ze massa’s Trappers over de Zeeuwse wegen rijden. Helaas heeft de tijd geleerd dat dit niet het geval is. Aangezien een aantal vaste klanten in Spanje of in Griekenland verbleven, werd de kalender aangepast en gekozen voor de Jo de Roo route van 110 km.  18 september was ook de start van de Nationale Sportweek en dat betekende dat ook niet-leden hartelijk welkom waren.
Van Arthur hadden we voorafgaand aan de rit de GPX files ontvangen, dus niets stond een mooie tocht in de weg. De start zou plaatsvinden om 9.30 uur en dat betekende dat de schrijver dezes even na half negen op de fiets stapte om vlak bij huis de route op te pikken. De Garmin vertoonde kuren en gaf steeds een berekeningsfout, maar gelukkig boden de bestaande routebordjes uitkomst. Al spoedig werd ik ingehaald door Bram Koeman, zonder Garmin probleem, en reden we langs het Kanaal, via de Zanddijk richting Oosterschelde. De oostenwind stelde niet veel voor, maar ik had geen spijt van mijn armstukken. Aangekomen in Krabbendijke werd de groep geformeerd en die bestond in willekeurige volgorde uit de volgende personen: Rinus Vehulst,  Arthur Kievit,  Marco Flipse, Bram Koeman, Kees de Leeuw, Geoffry Barbery, Ronnie Karelse,  Sjaak Rommers , Rene Staal, Piet Eversdijk en 2 gastrijders  Kees Verhulst (broer van) en Leon de Koster.

In een lekker tempo reden we over bekende wegen richting Ratte kaai, om bij Bath het Schelde-Rijnkanaal over te steken. De Rijzende Weg in Woensdrecht werd gebruikt om de benen te testen en na de afdaling over de kasseien kwam alles weer samen. De kasseien van de Hogerwaardweg lieten we rechts liggen en voor de tweede passage van het Schelde-Rijn kanaal ontstond wat verwarring over de te volgen route. Er werd licht afgeweken van de officiële route en opnieuw reden we over de Bathsebrug. Bij Bath gingen we verder buitendijks en dat was toch oppassen gezien de omvang van de groep. Ondertussen begon de roep om koffie wat luider te worden, maar helaas was ons clubhuis het Spulletje in Waarde nog gesloten. Achteraf bekeken misschien goed, want ik ben bang dat anders sommigen onder ons de hele dag in Waarde waren gebleven. Langs de Westerschelde ging het richting de sluizen van Hansweert om van daaruit naar het pittoreske Schore (geboorteplaats van Jo de Roo) te rijden. De Willem-Annapolder was het volgende doel. Hier kwam Arthur de koptrekkers melden dat het café van Schele Lou in Sreinskinders de plaats van de koffiestop zou worden. Hier aangekomen boden loungebanken aan iedereen plaats en al spoedig ging het gesprek over de torenhoge huizenprijzen. Hypotheekspecialist Rene Staal gaf een duidelijk uitleg over de huidige stand op de hypotheek en woningmarkt en mocht u nog plannen hebben op dit gebied, dan bent u bij Rene aan het goede adres. De nieuwe eigenaren van Schele Lou zorgden voor prima koffie en appelgebak, maar we moesten toch verder. Via de Wilhelminapolder ging het langs de Oosterschelde richting Wemeldinge. Nu bleek dat Kees Verhulst en Leon de Koster prima aanwinsten voor onze club zouden zijn. Mannen jullie zijn van harte welkom.  Bij Klein Stelle bogen we af richting Postbrug en kwamen we de naamgever van deze route tegen. De man met een geweldige palmares is op 84 jarige leeftijd nog steeds actief, maar helaas ook deze keer zonder helm.

Bij het opdraaien van de Postweg zat voor Bram en Piet de route erop en reden zij richting Kapelle. De rest van de groep ging na de Postbrug langs het kanaal verder om zoals boven beschreven naar Krabbendijke te rijden. Met uitzondering van Kees de Leeuw. Naar later bleek, vond Kees het gemiddelde van ruim 30 km te laag en wilde hij dat via wat extra kilometers nog opvoeren. Dat Kees als echte Yesenaar niet op een kilometer meer of minder kijkt, bleek ’s avonds, want samen met echtgenote Marleen kwam hij op de fiets naar Waarde. In het Spulletje werd ’s avonds onder het genot van heerlijke mosselen uitgebreid nagekaart. Ook konden we de belevenissen van onze Spaanse vrienden horen. Sandra en Frank hadden zoals gewoonlijk er weer alles aan gedaan om het ons naar de zin te maken en dat lukte weer uitstekend.  Schrijver dezes ging op tijd naar huis, want de volgende dag stond de Kees Korstanje tocht op het programma. Uit betrouwbare bron heb ik echter vernomen dat het nog lang onrustig bleef in Waarde.

Conclusie van deze dag: lekker gefietst, lekker gegeten, gezellige mensen gesproken, kortom de thuisblijvers hadden ongelijk.

Piet Eversdijk